Rząd prowadzi dziwną grę.. Popiera kraje, które wprowadzają u siebie zakaz upraw GMO, ale Polski uwolnić od GMO nie chce.

   Uprawa i hodowla organizmów genetycznie zmodyfikowanych (GMO) jest niebezpieczna dla zdrowia, dla środowiska, a w przypadku Polski również dla interesów ekonomicznych.

   Rozsądne kraje zdają sobie z tego sprawę i już wprowadzają zakaz upraw GMO, wśród nich takie kraje jak Francja i Niemcy.

   Polski rząd w sprawie GMO ściemnia. Deklaruje, że nie chce GMO, ale równocześnie wszem i wobec głosi, ze nie może wprowadzić zakazu GMO, gdyż nie pozwala na to Unia Europejska i że w razie ustanowienia takiego zakazu będziemy płacić ciężkie kary.. Tymczasem kolejne kraje UE wprowadzają u siebie zakaz uprawy kukurydzy genetycznie zmodyfikowanej MON 810 i jak wynika z odpowiedzi udzielonej mi przez Komisje Europejską - nikt żadnych kar nie płaci.

   Polska może i powinna niezwłocznie wprowadzić zakaz uprawy kukurydzy MON 810. Tymczasem rząd robi coś dokładnie odwrotnego – forsuje w Sejmie nową ustawę o GMO, która legalizuje uprawy genetycznie zmodyfikowane.

   9 lutego na wniosek posłów PiS odbędzie się w Sejmie publiczne wysłuchanie w sprawie nowej ustawy o GMO. Niestety nie wezmę w nim udziału, bo w tym dniu jest w Strassburgu głosowanie nad składem Komisji Europejskiej.Gdybym był na tym wysłuchaniu, zadałbym rządowi następujące pytania:

• dlaczego rząd Polski nie wprowadza w Polsce zakazu upraw roślin genetycznie zmodyfikowanych, w tym zwłaszcza kukurydzy MON 810, w sytuacji, gdy inne kraje Unii Europejskiej wprowadzają takie zakazy?

• Dlaczego Rząd nie wprowadza zakazu upraw GMO w Polsce, podczas gdy równocześnie popiera na forum Rady UE inne kraje członkowskie, które u siebie taki zakaz ustanowiły (Austria i Węgry)?

• Czy w sytuacji istnienia badań naukowych wskazujących na toksyczność kukurydzy MON 810, dopuszczenie uprawy tej kukurydzy nie oznacza świadomego narażania na poważne niebezpieczeństwo zdrowia ludzi i środowiska

• Dlaczego Rząd utrzymuje, że zakaz uprawy kukurydzy MOIN 810 naraziłby Polskę na kary nałożone przez Komisję Europejską, w sytuacji gdy jak dotychczas żaden kraj, ustanawiający zakazy, takich kar nie poniósł

• Czy Rząd ma świadomość, że opór przed wprowadzeniem zakazu upraw GMO doprowadzić może do sytuacji, że kraje ościenne staną się wolne od GMO, podczas gdy w Polsce takie uprawy będą się rozpowszechniać.

• Czy rząd ma świadomość, że dopuszczenie upraw GMO w Polsce, przy rozproszonej strukturze gospodarstw rolnych, będzie oznaczało szybką śmierć gospodarstw ekologicznych i powolną śmierć gospodarstw tradycyjnych?

• Czy rząd ma świadomość, że w tej chwili ustanowienie pełnego zakazu upraw GMO jest już kwestią tylko i wyłącznie jego własnej politycznej woli?

Baw się na zdrowie miły Krakowie
W teatrze co się Groteską zwie
Bo polityka szczerze wam powiem
To są z groteską siostry dwie

   Żyję w wolnym kraju, niedawno wyzwolonym z okowów totalitarnego rządu PiS-u, mogę sobie politykować, to dlaczego miałbym nie śpiewać?

   Zamykam więc moje nielegalne biuro poselskie i do Krakowa jadę! Jadę do Krakowa na Reality Szopka Show w Teatrze Groteska, gdzie zagram i zaśpiewam piosenkę autoironiczną, z własnymi słowami, a melodia będzie wiązanką z Okudżawy i kilku znanych polskich melodii.

   Powyżej zdradziłem Państwu jedną zwrotkę, prawda, że ładną?

   1. Wiedziałem, wiedziałem, że się wyda. Nie spodziewałem się tylko, że wsypie mnie rodzony brat.

   Jak państwo wiecie – sporą, a może nawet większą część mojej działalności poselskiej stanowią sprawy interwencyjne. Przez moje biura poselskie przewinęło się kilka tysięcy ludzi, a w tej chwili w kolejce do spotkania ze mną w biurze poselskim oczekuje prawie trzysta osób z całej Polski. Większość tych ludzi to nawet nie są moi wyborcy, gdyż mieszkają poza województwem łódzkim.

   Tymczasem wyszło na jaw, że moja tak rozległa działalność interwencyjna, jest w gruncie rzeczy nielegalna.

   2. Senator RP Grzegorz Wojciechowski (to właśnie ten mój wyrodny brat) chyba mi pozazdrościł tak wielu spraw interwencyjnych (choć sam ma ich nie mniej) i zadał rządowi pytanie – jak to jest z prawami posłów do Parlamentu Europejskiego – maja oni, czy nie mają prawa do interwencji w indywidualnych sprawach obywateli.

   No i dostał odpowiedź, gdzie jak wół stoi napisane że nie mają takiego prawa. Możecie państwo przeczytać to pytanie i odpowiedź na stronie internetowej rzeczonego senatora, który mnie tak podstępnie zdemaskował.

   1. Pamiętam z mojego wiejskiego dzieciństwa kilka takich smutnych chwil, gdy z licznej w naszej zagrodzie familii kociej, jakiegoś młodego kota, szczęśliwego i rozbawionego, trzeba było wydać w obce ręce, do jakiegoś innego domu.

   Staraliśmy takiego kota ugłaskać, uspokoić i całą przykrą operację przeprowadzić tak, żeby biednej kocinie choć trochę zaoszczędzić nieuchronnego stresu. Trzeba też było jakoś ugłaskać i ukoić jego kocią matkę, żeby odwrócić jej uwagę od rozpaczliwych poszukiwań zabranego jej dziecka.

   No bo kot to przecież zwierzę, które – jak stanowi prawo – jest istotą czującą i nie może być traktowane jak rzecz.

   2. Wczoraj cała Polska widziała w telewizji, jak komornik, w asyście plutonu policjantów, zabierał kobiecie jej 10-letniego syna, żeby zgodnie z wyrokiem sądu wydać go ojcu. Nie było żadnego głaskania, nie było uspokajania. Wyjące z rozpaczy dziecko rośli policjanci wydarli z rąk matki i zawlekli do radiowozu. Dantejskie sceny, rozpacz, krzyki, zgromadzony, aż sąsiedzi przeklinali z oburzenia, nie mogąc zrozumieć sensu tej niesłychanej brutalności.

   Nie trzeba być psychologiem, żeby wiedzieć, iż tego rodzaju przeżycia muszą zostawić w psychice ciężki uraz.Tego 10-letniego chłopca potraktowano gorzej niż psa, gorzej niż prosiaka, którego dobry gospodarz traktuje z większą delikatnością. Niczym worek ziemniaków – pod pachę i do samochodu.

   3. Nie wiem, jakie były podstawy wyroku, który został tak okrutnie wykonany. Nie wiem i wcale nie chcę wiedzieć. Nie ma takich podstaw, nie ma takiego prawa, nie ma takiej sprawiedliwości,żeby państwo pastwiło się nad dzieckiem.

   Zwierzęcia prawo zabrania traktować jak rzecz. A człowieka?